Kontrola źródeł

Jak weryfikujemy kody błędów?

Numer kodu bez marki, modelu, rocznika, sterownika i źródła może wprowadzać w błąd. Dlatego oddzielamy kody generyczne od kodów producenta.

112opisanych kodów generycznych
0kodów OEM dopuszczonych po kontroli źródła

Kod generyczny a kod producenta

SAE J2012 definiuje standardowe kody DTC oraz zakresy pozostawione producentom. Kod generyczny może występować w wielu markach, ale warunki jego zapisania i procedura pomiarowa nadal zależą od konkretnego sterownika.

Kod producenta może mieć ten sam numer i inne znaczenie w zależności od marki, modułu, platformy albo rocznika. Nie tworzymy jednego ogólnego opisu, jeżeli dokumentacja OEM rozdziela te przypadki.

Warunki publikacji kodu producenta

  1. Kod musi mieć źródło OEM albo legalnie pozyskany eksport licencjonowanej dokumentacji.
  2. Rekord musi określać markę, model lub platformę, zakres roczników, sterownik i rynek.
  3. Kod o tym samym numerze, ale innym znaczeniu w innym sterowniku, jest osobnym rekordem.
  4. Bez potwierdzonego źródła rekord pozostaje poza wyszukiwarką publiczną i sitemapą.
  5. Opis dla kierowcy jest oddzielony od dosłownej definicji OEM i nie może jej nadinterpretować.

Dlaczego liczba nie jest ważniejsza od prawdy?

Wygenerowanie wszystkich możliwych kombinacji P, B, C i U dałoby dziesiątki tysięcy numerów, ale wiele z nich nie jest przypisanych albo zmienia znaczenie między sterownikami. Taki katalog wygląda imponująco, lecz jest diagnostycznie szkodliwy.

Skalowanie wykonujemy przez import legalnie pozyskanych danych OEM, zachowanie identyfikatora dokumentu i osobny rekord dla każdego zakresu zastosowania.